पुणे : काँक्रीटच्या इमारती, डांबरी रस्ते, दाट नागरी पायाभूत सुविधा आणि लुप्त होत चाललेले वृक्षतोड यामुळे पक्ष्यांना कडक उन्हाळ्यात जगण्यासाठी संघर्ष करावा लागत आहे.कबुतरे, घरातील चिमण्या, कावळे, मैना, बुलबुल आणि सूर्यपक्षी तहानलेल्या चोचीत उघडे, झुकणारे पंख आणि सावलीचा शोध घेत असताना मोठ्या प्रमाणात दिसत आहेत. बरेच लोक दिशाहीन होतात, उड्डाणाच्या मध्यभागी कोसळतात किंवा जमिनीवरच राहतात — हालचाल करण्यासाठी खूप थकलेले असतात. प्रत्येक वर्षी जास्त काळ ताणलेल्या आणि गरम होणाऱ्या ऋतूमध्ये निर्जलीकरण, उष्णतेचा ताण आणि अवयव निकामी होत आहेत.पक्षीनिरीक्षकांसाठी ही पाळी फार मोठी आहे. “हा एक संक्रमणकालीन काळ आहे. स्थलांतरित पक्षी मोठ्या प्रमाणावर प्रजननासाठी निघून गेले आहेत, तर काही प्रजाती येत आहेत – परंतु उष्णता त्यांच्या वर्तनावर अवलंबून आहे,” पंचवटीचे रहिवासी आणि पक्षी निरीक्षक अनिरुद्ध जोशी म्हणाले. तत्पूर्वी, पक्ष्यांच्या क्रियाकलाप मध्य-सकाळपर्यंत – सकाळी 10 ते 10.30 पर्यंत चांगले पसरले होते. आता, सकाळी ७ वाजेपर्यंत सूर्योदयाच्या अरुंद खिडकीपर्यंत मर्यादित आहे, असे जोशी यांनी सांगितले, जे वेताळ टेकडीला वारंवार येतात. नित्यनेमाने पक्षीनिरीक्षण करणेही अवघड झाले आहे, असेही ते म्हणाले.“उष्णतेने त्यांचे सक्रिय तास संकुचित केले आहेत. बहुतेक पक्षी घनदाट सावलीत माघार घेतात, सूर्य डोक्यावर येईपर्यंत ऊर्जा वाचवण्यासाठी शांतपणे बसतात. अन्नाची उपलब्धता देखील बदलत आहे. बरेच पक्षी कीटकांवर अवलंबून असतात आणि कीटकांची क्रिया अरुंद तापमान श्रेणीवर अवलंबून असते. अति उष्णतेमुळे ते संतुलन बिघडते,” ते म्हणाले.“मी माझ्या गच्चीवर पाण्याची वाटी ठेवतो आणि संध्याकाळी त्याच्या सभोवताली काही घडामोडी होतात. बुलबुल, कावळे आणि तारे पिण्यासाठी किंवा जलद आंघोळीसाठी जमतात. ऑक्टोबरमध्येही, उष्णता वाढली तरी, हे पाण्याचे स्रोत गंभीर राहतात,” जोशी म्हणाले.शहरी जैवविविधता राखण्यात पक्षी महत्त्वाची भूमिका बजावतात. चिमण्या आणि बुलबुल कीटकांच्या लोकसंख्येचे नियमन करण्यास मदत करतात, सूर्य पक्षी परागणात योगदान देतात आणि कावळे आणि कबूतर कचरा जमा होण्यापासून रोखण्यासाठी सफाई कामगार म्हणून काम करतात. त्यांची घसरण सखोल पर्यावरणीय तणावाचे संकेत देते जे केवळ वन्यजीवांवरच नव्हे तर शहराच्या आरोग्यावरही परिणाम करते.बचाव गट प्रत्यक्ष परिणाम पाहत आहेत. ResQ चॅरिटेबल ट्रस्टचे नचिकेत उत्पात म्हणाले, “नागरिकांना पडलेला पक्षी दिसल्यास ते ResQ किंवा वन विभागाच्या हेल्पलाइनवर कॉल करू शकतात.” “आम्हाला जखमी पक्ष्यांसाठी अनेक बचाव कॉल प्राप्त होतात – बहुतेक निर्जलित आणि उष्णतेमुळे थकलेले आहेत.”दयाळू नागरिकांच्या प्रयत्नांमुळे शहरातील पक्ष्यांच्या जीवनाला काहीसा दिलासा मिळत आहे. कोथरूड येथील रहिवासी आदिती कुलकर्णी म्हणाल्या, “आम्ही आमच्या सोसायटीच्या कंपाऊंडमध्ये अनेक मातीच्या पाण्याचे भांडे ठेवले आहेत आणि ते दिवसातून दोनदा भरतो.” “तुम्ही खरंच फरक पाहू शकता. पूर्वी, आमच्याकडे पक्षी कमीच दिसत होते. आता ते नियमितपणे, विशेषतः संध्याकाळी परततात,” ती पुढे म्हणाली.तज्ञ म्हणतात की अशा हस्तक्षेप महत्त्वपूर्ण आहेत. उथळ पाण्याची भांडी, छायांकित जागा आणि स्थानिक वृक्षारोपण पक्ष्यांना अत्यंत परिस्थितीचा सामना करण्यास मदत करू शकतात. सातत्यपूर्ण कारवाई न केल्यास, पुणे केवळ पक्ष्यांचे गाणे गमावण्याचाच नाही तर आधीच तणावाखाली असलेल्या नाजूक शहरी परिसंस्थेचा उलगडा होण्याचा धोका आहे.
✍🏻मुख्य संपादक – संदिप बारटक्के
